“Më sulmoi se e pyeta për rrogën e policëve”, Gazetari zbulon të pathënat e ministrit: Besdobëti po ikën me turp
Nga Igli Çelmeta
Besforti që u bë Besdobët!
Besfort Llamallari u shkarkua nga detyra e ministrit të Brendshëm, duke thyer rekordin si ministri më jetëshkurtër i qeverisë Rama në këtë dikaster. Jo vetëm kaq, por për mua, ai ishte edhe një nga ministrat më të dobët që ka pasur ndonjëherë Shqipëria në krye të Ministrisë së Brendshme.
Më kujtohet se vetëm një muaj pasi kishte marrë detyrën si ministër, në një konferencë për mediat, e pyeta: “Si do të mbijetoje me rrogën e një polici dhe sa e ka pagën një punonjës policie, duke nisur nga niveli zbatues, inspektor?”
Jo vetëm që nuk e dinte përgjigjen dhe filloi të fliste kodra pas bregut, por gjatë gjithë kohës së tij si ministër nuk mori asnjëherë iniciativën për të folur seriozisht për punonjësit e Policisë së Shtetit dhe për nevojën që ata të vlerësoheshin financiarisht për punën dhe sakrificën që bëjnë çdo ditë.
Por nuk mbaroi me kaq. Më tej tregoi edhe sa i vogël ishte si njeri. Kur kuptoi se një pyetje aq e drejtë dhe e thjeshtë, që në fakt përfaqësonte shqetësimin e mbi 12 mijë punonjësve të policisë, e nxori bllof, zgjodhi hapin tjetër, të sulmonte gazetarin që bëri pyetjen, në këtë rast, mua.
Disa ditë më pas, ftoi gazetarët e kronikës që mbulojnë Policinë e Shtetit në një takim informal. Të gjithë, përveç meje. Arsyeja? Me sa duket, isha bërë “armiku”, sepse bëja pyetje që nuk i pëlqenin. Deri këtu, asnjë problem. Madje, mund të them se më rritën edhe më shumë vlerat si gazetar fakti që një ministër nuk më ftonte në takimet e tij. Një gazetar nuk është aty për t’i bërë qejfin ministrit, por për t’i bërë pyetjet që duhet t’u bëhen ministrave.
Por ajo që është më e turpshme është ajo që ndodhi aty mes kolegëve, ku Besdobëti duke përmendur emrin tim, u thanë të pavërteta dhe fjalë që nuk i shkojnë për shtat një ministri të Brendshëm. Një ministër që sulmon gazetarin dhe më pas bën si pedagog gazetarie në mbledhje që zhvillohen në mënyrë tinëzare, larg syve të publikut. Aq “mjeshtër” i gazetarisë qenka treguar, sa edhe “kolegët” e mi kishin mbetur pa fjalë dhe nuk kishin folur.
Besdobët, burri i vërtetë i thotë gjërat publikisht, ashtu siç po t’i them edhe unë tani.
Ah, sa për “provincialin”… Unë zotëri, jam lind e rritur dhe arsimuar në Tironë në një fis të nderuar Çelmeta që kanë kontribuuar për Shqipërinë.
Ti po ikën me turp nga detyra si një provincial, ndërsa unë vijoj me përkushtim dhe krenari detyrën time si gazetar, në shërbim të qytetarëve të vendit tim.
Në fund të fundit, postet ikin, gazetari mbetet dhe pyetjet që të nxjerrin bllof nuk zhduken bashkë me detyrën.
