Shkëlqimi dhe rënia e Uljan Shpatarakut
Pezullimi i Uljan Shpatarakut nga detyra në Policinë e Shtetit, zyrtarisht për moszbatim të dispozitave ligjore dhe mosrespektim të orarit të punës, duket si një masë e vonuar dhe e pjesshme përballë asaj që ka shoqëruar figurën e tij prej kohësh.
Shpataraku u gradua drejtues në kohën kur Policinë e Shtetit e drejtonte Ilir Proda. Ai përfitoi një pozicion të veçantë, ndonëse ligji kërkon 6 vite përvojë për të marrë gradën drejtues në atë nivel. Kriteri është i qartë. Megjithatë, ai u emërua. Ky fakt e zhvendos debatin nga një shkelje administrative te mënyra si u anashkaluan standardet për ta vendosur atë në krye.
Në opinionin publik kanë qarkulluar prej kohësh pretendime se Shpataraku ka pasur probleme të mëparshme ligjore jashtë vendit, përfshirë aludime për një dënim në Angli. Nuk ka pasur një sqarim të plotë dhe transparent nga institucionet për këto pretendime. Nëse këto dyshime kanë qenë të njohura, atëherë lind përgjegjësia e atyre që e promovuan. Nëse nuk kanë qenë të verifikuara, atëherë lind pyetja se si funksionon filtrimi i figurës në një institucion kaq të ndjeshëm.
Fakti që Shpataraku konsiderohej pjesë e rrethit të besuar të Ilir Prodës e bën edhe më të rëndë perceptimin se kemi të bëjmë me një mbrojtje politike dhe jo me një proces të pastër meritokracie. Sot ai pezullohet vetëm pasi Proda nuk është më në krye të Policisë. Kjo kronologji e bën të vështirë besimin se standardet kanë qenë të njëjta dje dhe sot.
Çështja nuk është vetëm pse u pezullua Shpataraku. Çështja reale është pse u gradua. Pse iu dha një pozicion i veçantë? Pse u anashkalua kriteri i 6 viteve? Dhe kush mban përgjegjësi për këtë vendim?
Në fund, dëmi më i madh është institucional. Sepse kur drejtuesit emërohen mbi dyshime dhe jo mbi kritere të qarta, dhe kur mbrojtja personale zëvendëson filtrin ligjor, besimi te Policia e Shtetit gërryhet nga brenda. Dhe për këtë, përgjegjësia nuk mund të ndalet te një emër i vetëm./Fashikulli.com